birgün ramazan ayındayız,oruçluyuz.okuldan çıktık zaten açlıktan dökülüyoruz.yavaş yavaş yürüyoruzben ve iki arkadaşım.yerdede 25 cm falan kar var.neyse bizim arkadaş Osman lüzumsuzuk olsun maksat.okulun duvarından karların üzerine atlayacağım diye tutturdu.bide duvarın en alçak yerini arıyor atlamak için.bizde gülüp dalga geçiyoruz bide erkek olcan olum alçak yer arıyorsun diye en sonunda gözüne bir yer kestirdi ve duvarınüzerinden yatar pozisyondan öbür tarafa sarkmak suretiyle atladı.ama çocuk ellerini bıraktı hala duvarda duruyor öylece düşmedi.dedik noluyo in mi cin mi bu uçuyormu.bağırmaya başladı kurtarın beni diye.meğerse montu demir çubuğa takılıp kalmış.arkadaşla bir yandan kakahalarla gülüyor diğer yandan kurtarmaya çalışıyoruz.gelen geçen bize bakıyor.zar zor montun fermuarını açıp üstünden çıkardı ve düştü.bizde bu sefer arkadaşla gülmekten yerlere düştük yolunortasında yere oturup epeyce güldük .sonra osman bu işte o montu birdaha giymedi.